Met jezelf in de knoop

Vragen spoken door je hoofd,
maar telkens loop je vast,
je ziel van vreugde beroofd,
alleen voelend een enorme last.

Steeds bewandel je de zelfde paden,
je problemen niet meer kunnen overzien,
je emotioneel niet kunnen ontladen,
geen lichtpuntje meer in de verte te zien.

Waarom moest juist jou dit overkomen,
terwijl je bent zo,n mooi persoon,
vast zitten in al je dromen,
alles kwijt, wat voor jou was zo gewoon.

Terwijl je weet, dat diep van binnen,
een antwoord en verlossing zal zijn,
maar je kunt er nog niet aan beginnen,
omdat je bang bent voor alle pijn.

Dus gevangen in je vragen,
kom je nooit te weten,
het zal alleen maar aan je blijven knagen,
dat je door angst je dagen hebt versleten.