1001 Gedichten
vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Onrust
onrust giert door mijn aderen
diep zit er iets verborgen
zal ik het benaderen?
of laat ik het zitten tot morgen
onrust
als golven die beuken op de kust
het gaat en het komt
als het dan verstomt
kan ik het even vergeten
woelend lig ik te zweten
in de nacht
want het wacht
op bevrijding
Reacties op ‘Onrust’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!