Het pad

Het donker is soms de plek waar het meeste licht schijnt, als een van de mooiste rozen die op een plek groeit waar het licht niet reikt.
Daar waar hij het pad bewandeld die het zwaarst weegt, daar waar dit pad de weg is die het meest geeft.

Daar waar hij groeit in wijsheid en in kracht, daar waar hij valt en opstaat en huilt en lacht. Daar waar hij de lessen leert zowel hard als zacht, daar waar hij de volgende stap ongeduldig afwacht.

Daar waar de ziel weet dat het tijd is dat hij het lichaam verlaat, daar waar hij weet dat het tijd is voor de volgende stap op de aardse kaart. Daar waar het blad opgelucht is dat het van de boom valt, wordt trots overschaduwd door liefde en haat uiteindelijk wegvalt.