Stromende innerlijkheid

Nooit gedacht, dat ik hier zou belanden.
Nooit gedacht, dat ik op deze plek zou landen.
Op die plek, daar stonden allemaal bomen.
Ik dacht bij mezelf, hoe ben ik hier terrecht gekomen.

Enkel duisternis en stilte om me heen,
Ik voel me hier zo eenzaam en alleen.
Maar ik kan hier niet blijven staan,
Ik zoek naar de uitweg en zal verder gaan.

Ik zet mijn stappen langzaam voort,
En zoek vervolgens naar een uitweg.
Want het is niet dat ik zomaar opgeef,
En me er dan ineens bij neer leg.

Ik richt mijn ogen op het doel,
Dat ik wil gaan bereiken.
Mijn ogen zullen niet sluiten.
En zal voor me uit blijven kijken.

De wind suist zachtjes langs mijn oren,
Het geluid van de stilte, fijn om te horen.
De bomen gaan zachtjes heen en weer,
En de blaadjes dwarrelen langzaam neer.

Ik loop steeds verder en verder,
Het begint steeds fijner te voelen.
Licht komt tevoorschijn, maar ook de kleur.
Mooie kleurrijke bloemen, je ruikt de geur.

Vogels en vlinders vliegen door de lucht,
Herten grazen door het groene verse gras.
Konijnen huppelen en springen door de bloemen,
Alsof er nooit een donkere en duistere tijd was.

Tussen het geluid van de fluisterende wind door,
Hoor ik in de verte een waterval stromen.
Daar is dan eindelijk mijn eind bestemming,
Dacht dat er nooit een einde aan zou komen.

Maar uit eindelijk is het toch gelukt,
Slechte en mooie momenten gezien.
Heb niet opgegeven en een weg gekozen,
En de juiste beslissingen tot me genomen.

Ben in gevecht geweest met mezelf,
En ben vervolgens hier terrecht gekomen.
Maar nu ga ik pas echt genieten, genieten van het leven.
Ik weet na deze belevenis, dat ik niet nooit meer mag opgeven.