Nachtmerrie

ze rent in een donker gebied
angstig, wanhopig, heeft verdriet
het is een leegte van oneindigheid
daar draagt ze de last van schuld en spijt

ze valt in een bodemloos gat
waar geen oplossing te vinden is, wat een pech is dat
ze blijft in wanhoop vissen
wie zal haar nog missen?

ze wordt wakker in zweet
een deken is wat weg gleed
huilend zit ze aan haar bed
met geen mens dat op haar let

Alles spookt door haar kop
de pijn, schuld en verdriet alles gaat door zonder stop
dat meisje dat ben ik
die straks in haar eigen tranen en wanhoop stikt...