Het is alleen nog maar een sleur

het voelt niet meer als leven
maar als een grote sleur
zonder pauze, zonder te stoppen, voor heel even
Wachten, op 'iets' , is wat we allemaal doen

naar de grote stop
op een grote vakantie,
om tot rust te komen, zodat ik me verstop
voor de verplichtingen van elke dag

ik ben nu nog een kind van veertien
maar tijd heb ik niet, het is werken, slapen, stressen
En dan ook nog de verlpichting om met je vrienden te voorzien
kon ik maar even van de wereld weg, mijn leven uit

ik hoor geluiden in mijn hoofd
die ik elke dag tig keren aan heb gehoord
en éen gevoel in mij heeft het beloofd
dat het ooit zal komen

een stap uit het donker, richting het licht
het wachten op de toekomst
wachten op zicht
maar het komt maar niet,

en ik weet niet of ik nog op het gevoel moet vertouwen
dat het ooit nog zal komen
het leven blijft een sleur
en het enige wat ik heb of krijg is: gezeur gezeur gezeur