Leef

Een vrije val in de ruimte, op onbekend terrein
waan ik mijn gedachten op orde.
Niemand die het ziet alleen de horizon
leeft geluidloos mee.

Alle druk geeft geen mogelijkheid tot uitstel,
wat ontploft is kan niet meer worden zoals het was.

Laatste kans!..
om genadeloos af te straffen
met alle heisa in de ruimte.

Ik sluit mijn ogen voor heel even,
heel even kijk ik diep in mijn ziel.
Absolute stilte
zonder ook maar één enkel deel geluid om te storen.

* zucht* ik open mijn ogen en
laat al mijn gedachten zweven naar een plek,
een plek die eigenlijk niet bestaat.

Momenten vol woorden en zinnen,
zachtjes controleer ik de inhoud en
blaas zo hard
dat ik ze waarschijnlijk nooit meer terug zie..
Althans dat denk ik.

Oneindig geniet ik van elke ster
die ontstaat uit één gedachte.
Het regent stralende sterren,
het overvloed aan licht weerkaatst
in mijn ogen het heelal door.

Afscheid nemen van iets wat is gebeurd
blijkt moeilijk maar zet ook deuren open
wanneer je ze los durft te laten…….