Dat is niet altijd zo geweest

Je bent m'n beste vriend.
Maar dat is niet altijd zo geweest.

Een paar jaar geleden mocht jij mij niet.
Je liep mee met twee tutjes,
De reden van mijn verdriet!

Zij pestte mij,
Jij deed net zo hard mee.
Maar wat jij niet doorhad,
Ze waren niet te vertrouwen die twee.

Ze praatte over mij,
Maar ook over jou.
Maar dat wist jij niet,
Dus jij bleef ze trouw.

Toen bleek dat ik een ziekte had.
En dat viel mij niet mee.
Maar langzaam maakte jij je los van die twee.

Toen bleek dat een van hun,
Die soort ziekte ook had.
Ik vond het zielig voor haar, omdat ik wist hoe het zat.

Maar zei vond het blijkbaar niet erg voor mij!
En dat ik pijn had maakte haar blij.

Dat vond ik heel erg om te horen.
Dat zij lachte om mijn pijn.
Want ik vond het wel heel erg voor haar.
Hoe kon zij zo harteloos zijn.

Toen leerde wij elkaar echt kennen.
En raakte we heel goed bevriend.
Jij liet hun lekker gaan.
Want zulk soort mensen hebben jou vriendelijkheid niet verdiend.

Iedereen maakt z'n fouten.
Van fouten moet je leren.
Jij herstelde de schade.
En dat is te waarderen 

Nu zal ik eens wat zeggen.
Misschien klinkt het wat stom.
Je bent m'n beste vriend!
En je weet waarom.