Nachtmerrie

Duister in het donker,
Het is zo koud en zo somber.
Ik dwaal door het bos,
Opeens zit ik vast en kom niet meer los.
Insecten vliegen rond mijn hoofd,
Ik hou het niet meer uit en roep: laat me gaan u heeft het beloofd.
Dan zie ik hem staan maar heb niet voldoende zicht,
Maar als hij 2 stappen zet zie ik een mes die blinkt in het maanlicht.
Ik schreeuw en wil rennen maar het lukt niet,
De tranen lopen over mijn gezicht van verdriet.
Langzaam loopt hij op me af,
Totdat ik niks meer zag.
Schreeuwend wordt ik wakker uit mijn droom,
Alles lijkt gewoon.
Totdat ik beter kijk en doe dan geen zet,
Want het enigste wat ik zie is zijn mes die glanst op mijn bed.