Zoveel liefde

haar haren wapperen in de wind
stil ligt ze daar op straat
zo hulpeloos als een kind
haar leven niets meer waard

haar ogen groot, de tranen stromen
haar ogen vallen dicht
waarom moest dit haar nu overkomen
haar; mijn kleine levenslicht

angstig zwerven haar ogen rond
een druppel bloed glijd langs haar kin
naar beneden; op de grond
niet jij; lieve vriendin

een lange stille schreeuw klonk luid
in deze koude nacht
rood kleurde haar huid
haar adem haperde verdacht

terwijl we zacht, liefdevol spraken
verkrampte ze; ik keek toe
zag hoe haar ogen braken
daarom doe ik wat ik nu doe

het leven heeft geen waarde meer
nu zij er niet meer is
ik zie haar heel snel weer
het was een kort gemis