vreemd gaan.

ik zie mijn telefoon liggen.
de drang jou niet te bellen is onweerstaanbaar,
want jij bent altijd zo'n goeie luisteraar.

als ik met je praat vliegen al mijn zorgen weg.
waarom ging je vreemd?
waarom ging je bij me weg?

wat heb ik gedaan?
waarom voel jij je zo voldaan?

al die vragen zijn tevergeefs.
je wilt ze niet beantwoorden maar ik wil een antwoord!

nu 2 maanden later sta je voor mijn deur.
je zei dat ze gestoord was en met spullen gooide.

ik zei ik ben uit je leven,
dit is jouw nieuwe leven en daar bemoei ik me niet mee.

ik klapte de deur voor z'n neus dicht,
het voelde als mijn plicht.

die zoete wraak was zo fijn,
maar waarom heb ik nu zo'n leeg gevoel?