vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Depressie
Donker is mijn nacht,
Ik zit hier alleen zonder kracht.
Tranen rollen over mijn wangen,
Is dit nu een verlangen?
Zo wil ik het niet,
Heb alleen maar verdriet.
Mijn leven heeft nog weinig nut,
Zonder hulp kom ik niet eens uit deze put.
Gelukkig zijn er vele die me steunen,
Mensen waar ik even op kan leunen.
Verder kan ik alleen maar wensen en hopen,
Om hier niet mijn leven lang mee te blijven lopen.
Ingezonden door
Marjolein
Geplaatst op
03-08-2011
Geef uw waardering
Op basis van 5 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
Depressief Eenzaam VerdrietReacties op ‘Depressie’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
