Melodie

ik kijk naar buiten
ademloos word ik gevangen
door een wondermooi geluid
dat weerkaatst tegen de sterren
het omringt me en omhelst me
troost me in mijn stil verdriet
eindelijk kan ik huilen
kan ik me laten gaan
waarneer ik uitgehuild ben
begin ik te geloven
dat deze melodie speciaal voor mij
in mijn verdriet
en langzaam komt en glimlach
aarzelend en schuw
en pas waarneer de glimlach vol is
verlaat hij mij
laangzaam verdwijnt hij in de verte
ijler en ijler
tot alleen de herinnering mij nog rest
en gehuld in vrede
en in eindelijk hervonden rust
ga ik naar binnen,
maar de ramen laat ik open
zodat ik het zal weten
als hij terugkomt