Zelfmoordneigingen
Echt waar, de wanhoop nabij,
Waarom ben ik zo anders?
Waarom ben ik niet vrolijk en blij?
Is er dan werkelijk niemand die om mij geeft?
Waarom zou ik verder leven als niemand wat aan mij heeft?
Ik moet hier weg, weg van dit rottige leven,
Waar niemand iets om mij wilt geven.
Ik loop weg, weg van de wereld vol met haat,
Ow was er nu maar iemand met goede raad.
Net als ik wil springen, hoor ik mijn naam.
Stop,stop niet verdergaan.
Er zijn degelijk wel mensen die van je houden.
Alleen je moet hun vertrouwen opbouwen.
Zo ben ik weer in het leven gestapt.
Ik ben zo blij, anders lag ik misschien wel in een diep, diep gat.
Ingezonden door
marcella hommerson
Geplaatst op
29-08-2008
Over dit gedicht
het gaat over zelfmoord willen plegen maar toch doet ze het niet
Geef uw waardering
Op basis van 56 stemmen krijgt dit gedicht 4 van de 5 sterren.Tags
ZelfmoordReacties op ‘Zelfmoordneigingen’
-
mooi gedicht!!! en idd vertrouwen en liefde doet een mens goed, en zeker in moeilijke tijden!!! sterkte!
Verwijderde gebruiker - 27-05-2011 om 18:50
-
woww super mooi! ik heb ook pogingen gedaan, en toen riep ook iemand me terug.. het gaat nu langzaam weer beter met me. maar ik zal er nooit af komen!:$
Jantjeiene - 30-05-2011 om 18:57
