mijn zus.

Ik heb deze mooie momenten met jou gemist,
En vroeger had ik me wel is vergist.
Vergist hoe je werkelijk in het leven stond,
En kwamen er boze woorden uit me mond.
Dat ik niet blij was hoe het vroeger was,
En de gesprekken terug las,
Dat het een fout was en ik het vergeten moest,
Nu is vroeger een staal roest.
Want hoe we nu samen zijn,
Zo voel ik me nog wel is heel klein.
Heel klein als ik bij je ben,
En soms huilend na je toe ren.
Daarom weet ik dat ik je nu kan vertrouwen,
En ons hele leven weer opnieuw kunnen bouwen