Opa

Ik herinner me de eerste logeerpartij nog goed
Opa kon alles, paardje rijden, jongleren, bloemen toveren uit het tovenaarshoed

Dat is mijn opa, de man van gezelligheid, de man van plezier
Mijn opa, de rust hemzelf, maar toch een gezelschapdier

Maar de laatste maanden, zie ik hem verslechten
De laatste weken zie ik hem zelfs voor zijn adem moeten vechten

Dan ligt u weer in het ziekenhuis, aan het infuus
Ik wil u soms opzoeken, maar ik ben bang, al is dat geen excuus

Ik wil gewoon niet zien dat u pijn heeft of lijdt
Ik wil dat u zich uit de greep van die vreselijke ziekte bevrijdt

Ik weet ook, hoe moeilijk dat zal zijn
mijn lieve opa, met zoveel pijn

Thuis zit ik met tranen, niemand die me kan begrijpen
Hoe slecht het ook gaat ik wil niet dat u onder die ziekte zal bezwijken

Want daarvoor bent u te prachtig.
Te zorgzaam, te lief en te daadkrachtig

U bent mijn opa, voor nu en altijd
En hoe het ook loopt, in mijn hart raak ik u nooit meer kwijt