Niemand voor mij

het is donker
de maan schijnt door de bomen
ik wacht op dingen die ooit zullen komen
ik wacht op dingen als de zon en de maan
op dingen die ooit weer over gaan
dingen als vriendschap, liefde en regen.
alleen soms zitten je dingen je erg tegen

liefde niet niet op wil dagen
niemand die me mee uit durft te vragen
niemand die omkijkt naar iemand als ik
wat heb ik toch? ben ik soms te dik?
ben ik te apart? ben ik te verlegen?
ik ben blij met de eigenschappen die me zijn gegeven.

nog steeds blijf ik wachten op "the one
zal ik hem kennen? en wat zeg ik daarvan?
ze zeggen er is een deksel voor elke pot
maar mijn deksel blijft gevangen en op slot
let op mijn woorden op iemand zoals ik
past geen deksel tot mijn schrik