Saai boek

Ik lees leugens; ze staan geschreven in een
verhalenboek.
Ik lees sprookjes: verzinsels over `er was eens 'n kikker, prins of 'n sprekende koek'.
Ik lees roddels uit een roddelblad; ze
schrijven vaak maar wat.
Ik lees dan geruchten, gelul en feiten zeer gemeen.
Ik lees kranten; veel is waar, maar waar
gaat het heen?

Als ik jou gedachten kon lezen, wat staat er dan daar?
Ik kan je gedachten niet lezen.
Helaas kon ik het maar...
Jouw gevoelens moet ik bij je los peuteren.
Als ik niks vraag, weet ik niks van je.
Komaan, praat met me en wees een open boek.
Deel je geheimen en je verdriet.
Ik kan wel lezen, maar je gedachten niet!
Hoe was je dag?
Hou je nog van mij?
Als je ergens mee zit, zeg het me dan, lief.
Ik ben er voor je, maar zwijg niet, maar bespreek het met mij, alsjeblief.

Wees eerlijk.
Liegen tegen mij heeft geen zin.
Van een mug een olifant maken, dat heeft ook geen zin.
Heb je pijn?
Wat is er aan de hand? Vertel vertel.
Ik wil je helpen, maar begrijpen we elkaar wel?
Niks te klagen?
Niks te vertellen?
Niks te zeggen?
Niks te vragen?
Dan ben je maar een saai boek en ik van streek.
Ik kan het niet langer verdragen,
ik breng je morgen terug naar de bibliotheek.