De mysterieuze regen

Luisteren naar de regen
Terwijl ik fiets over de wegen
Luisteren naar het gepraat
Dat ik telkens weer hoor uit elke straat.

Later in bed de regen buiten horen vallen
Zolang opblijven totdat ik rond loop met wallen
Telkens weer het water horen
En niemand die me ooit zal storen.

Rustig zoals de regen
Zijn zo laat ook de wegen
Geen mens meer te bekennen
Ik zal d´r aan moeten wennen.

Toen ik dus rustig in m´n bed lag, lekker onder mijn warme deken
Ja alle druppels die toen naar binnen keken
Zal ik nooit van m´n leven meer vergeten
Elke kleine druppel zou het nu moeten weten.