Ken je dat gevoel?

Ken je dat gevoel?
Dat je niets meer voor de wereld betekent,
dat je vraagt om de ellende te laten ophouden, smekend?
Weet je wat ik bedoel?

Meestal begint het met een gewone tegenslag
Iets dat je in de verste verte niet had zien aankomen
En dan opeens bedenk je allerlei redenen
Waarom je op dat moment wenen mag.

Even laat je het toe
Het gevoel van niets waard te zijn
Want het kan toch maar eens goed doen
Maar na een tijdje
Is het aan jezelf om je terug recht te trekken
En te denken
‘Ik ga er terug tegenaan.’.
Er is maar één ding dat ik moet doen:
Doorgaan

Soms komt dat gevoel misschien niet meteen
Maar geloof me
Ooit kom je er wel doorheen