Harde liefde

De fles is leeg, maar mijn hart is vol
Gelukkig is er nog wat kerststol
Je liet het leven, na een zware tijd
Ik ben zo verdrietig, maar voel me ook bevrijd

Jij bracht me in de hemel, zowel als de hel
Je borsten zo zacht, maar je stem veel te schel
Te leven met jouw makken was een ware straf
Keer op keer verliet ik je, als een hond zo laf

Ik verachtte daarom mijn eigen ziel
Soms voelde ik me bijna een debiel
Soms voelde ik mij leeg gezogen en zonder eigenwaarde
Gegeseld door een verslaving die mij toentertijd geen zorgen baarde

Gekneveld door hetgeen ik zag als mij verlossing
Toch was die tractor de enige oplossing
En spoedig voelde ik oude lusten in mij ontwaken
En liet me al jouw vleselijke giften als een gulzige heerlijk smaken