Samenspraak

Catherine:

Wakende asters, monnikskapjes en margrietjes
Aan rand en in midden van de levendige gaarde
Frisse geuren van fel getint gele en oranje bladeren
Twee amoureuze zielen, overgevende pracht en praal.

Verleid door lauwe warmte en uitgesproken kleur
Verdronken in heldere en uitstromende fonteinen
Op dit ogenblik baden in liefde en geluk voor elkaar
Bijgestaan door weelderige paddenstoelen en struiken.

Roze hortensia’s sieren hun vrolijke kussen op
Genoemde bloemperken omzoomd met oker stenen
Innige gedachten over zoetige sensatie van het leven.

In dit herfstsonnet maak ik een voorstelling van
Mooie liefdesgeschenken, één voor één in trouw:
Gezaaide poëzie op deze florarijke paden; allen voor jou.


Lieverd, ik houd van jou!


Greet:

De zon valt, herfstmeisje,
in dit seizoen schraalt
het aan warmte
schrijnt mijn buik, in
weerwil van je gevouwen
nabijheid

Iets moet worden geheeld,
als was tussen onze vingers
ik stoot je aan, dring
binnen in je gedachten,
je lichaam in mijn bekken
en koester ons tegen
avondlicht

tot we samen rusten
gaan met de liggende zon
je brandende, rijpe lippen
in mijn weerloze hals,
jouw lippen aan
mijn vingers.