Rood met hermelijn

zie het dagen uren
komen niet tot helderheid
zijn de nacht aan het vertragen

de zon vervlakt in
het krachteloze klimmen
neigt bij opgaan al ter kimme

de lucht is kil
dunnig vlaagt een koude wind
maar zonder groen blijft het bladstil

nog kleurt de oogst
de bodem wordt al schraler
weiden zonder vee steeds kaler

het leven trekt zich terug
diep in de warme huizen
vorst zal snel het zomers leven kuisen

er is geen dood in de bevroren grond
het rood met hermelijn
hoort bij het koning winterse festijn