Het gevoel

Hopeloos denkend dat ik bijzonder bent
Ik nog nooit ergens voor ben weggerend
Liep ik zelfverzekerd door de straten
In de hoop dat mensen me met rust zouden laten

Hopeloos met een prop in me keel
Bijna snikkend en dat zegt al veel
Stond ik toen voor zijn huis
Hij opende de deur en hij leek wel een reus
Naast hem leek ik wel een muis, Maar niej heus!

Want ik ben geen muis, maar een sterke meid
Met een kille blik keek ie me aan hij wist niej hoe ik leid
Zonder hem aan te kijken zei ik met een rustige toon
Lieve papa ik ben je dochter maar en niet je zoon

Met die woorden liep ik geruststellend weg
Als ie het nu nog niej doorhad, heeft ie echt pech
Nog steeds met een kille stem sloot hij de deur met dw woorden:Ja mijn dochter ik zie je gauw
Zonder te wachten om te horen of i dat wel wou
Sloot ie de deur met een klap dicht
Eindelijk papa nu voel ik me weer lekker licht