Don't leave the world

Er was eens een meisje dat altijd lag te pitten,
Want ze zag het niet meer zitten.
Ruzie overal, maar niemand vond het mal!
Op een dag ging ze naar de zee,
Die spoelde haar mee.
Ze wou dood, maar daar was een boot!
Ze namen haar mee,
Weg van die kille zee.
Ze moest naar het ziekenhuis,
Maar daarna wou ze niet terug naar haar thuis.
Niet terug naar alle ellende,
Haar leven was een bende!
Ze maakte een vast besluit,
Ze maakte het uit.
Uit met haar leven,
Want hebben ze haar ooit iets gegeven?!
Tegen de zee zei ze: “neem me mee”
Maar de zee zei: “nee, je bent goed zoals je bent,
Heb je die zin nooit gekend?”
Ze zei: “je hebt gelijk,
Ik ben superrijk, liefderijk!”