Waarom?

Verdriet wordt me aangedaan,
Waarom moet het zo gaan?
Ik heb een handicap,
Alsof ik er voor gekozen heb.

Het ene moment begrip,
Het andere moment onbegrip.
Ik moet er mee leren leven,
Het is helaas niet voor even.

Mijn omgeving begrijpt me soms niet,
Omdat je epilepsie en NLD niet ziet.

Val ik plots neer,
Kijken mensen me aan.
Is ze flauwgevallen?
Nee, ik heb epilepsie!

Snap ik iemand niet,
Omdat ze praten met handen en voeten,
Dan zou ik dat begrijpen moeten.
Helaas moet ik dan zeggen “nee”,
Ik heb NLD!

Ik krijg steun van vrienden en familie,
Maar zij kunnen me soms ook vernielen.
Krijg soms te horen “ach het valt wel mee,”
Ze hebben gewoon geen idee.

Snappen ze dan niet wat het voor mij betekend,
Of wat het met me doet?
Hierdoor zakt soms de moed.

Was ik maar gezond,
Dan begrepen mensen mij.
Dan was ik een vrolijk iemand,
En had ik niet al dit verdriet en deze pijn.
Dat lijkt me zo fijn!