Mijn moeder

Ik zit hier in gedachten verzonken,
Alleen op mijn kamer,
Jij uit mijn leven verdwenen,
Jij hebt mij het leven geschonken.
Maar tegelijkertijd verwoest.
Je nam niet vrijwillig de benen.
Je zou me graag nog willen zien of spreken,
Maar voor mij hoeft dat niet meer.
Je zou alsnog een band willen krijgen,
Maar voor mij ben je een vreemde.
Je hebt nog nooit op mijn moeder geleken.
En ik kan niet blijven zwijgen,
De woorden die ik zei waren woorden die ik echt meende.

Iedereen kan een kind op de wereld zetten,
Maar dan ben je nog geen moeder!