Stukje voor stukje

Stukje voor stukje glij jij weer in een diepe put,
Zou dat echt gebeuren,
Jij die je vast grijpt aan alle kanten, maar je heb geen fut,
Alles om jou heen wordt weer zwart en wit, geen kleuren,
Een muisje lijkt je wel, zo grijs en grauw,
Zo klein en stil,
Maar voor dat jij het weet zit jij weer in die put, algauw,
Jij die je veilig verstopt in je schil,
Want dit wil jij niet weer mee maken en zien,
Waar is jou vechtlust en moed gebleven,
Stukje voor stukje zoek jij weer naar een uitweg, naar het licht,
Alles wat jij heb is nog maar een stuk touw, de rest heb jij weg geven,
En jij die de touw naar boven gooit en hoop dat hij vast blijft zitten of iemand zou vast grijpen, daar waar jij je op richt,
Niemand die jou gezien of gehoord heeft,
Dus jij moet het echt alleen doen, lieve jij daar,
Op eens voel je je zo sterk en groot, net of iemand dat jou geeft,
Jij die al je kracht bij elkaar raapt en je naar boven zwoegt, het is ook wel zwaar,
Maar jij bent zo sterk, wat een vechtlust,
Stukje bij stukje zie jij het licht en de mooie kleuren,
En dat geef jou echt de rust,
Je bent boven op de top, je bent zo blij, met wel in je hart vele scheuren,
Met jou komt het wel goed, pieken en dalen zou je nog vele keren tegen komen,
Maar I believe in you that you keep fighting,