ik mis je beste vriend!

je was er altijd voor mij. je stond altijd aan mijn zij. ik kon alles tegen je zeggen. ik kon je alles uitleggen. samen kwamen we er wel door heen. zoals jou was er echt geen. nu is onze vriendschap er niet meer. maar toch mis ik je, elke keer weer. telkens als ik je naam hoor, denk ik echt; 'Waar is dit goed voor?'. we konden het niet goed maken, maar toch moest je mij raken. je was boos om wat ik tegen je zei. maar ik vertelde alleen wat speelde in mij. ik wil niet dat onze vriendschap over is.
want jij bent het enige wat ik nu mis. het is nog steeds moeilijk om je los te laten, terwijl we elkaar nu haten. we schelden elkaar uit. maar dit betekent niet dat ik jou uit mijn gedachte sluit. want ik wil dit allemaal niet. er is alleen niemand die dat ziet. de tranen stromen nu over mijn wangen. stiekem wou ik dat jij ze kon opvangen. als ik verdriet had, of als ik ergens mee zat. je luisterde altijd. maar dat gevoel ben ik nu kwijt. nu is er niemand die ik dit zeggen kan. en hier hou ik echt niet van. je mag me niet meer. ik was mezelf kwijt alweer. ik kon je niet vertellen hoeveel het me spijt. want het is nu over voor altijd. stiekem hoop ik dat je het op een dag met me bijlegt. en dat je ooit weer wat tegen me zegt. want zoals het nu is, breekt het me hart. en word het voor me ogen zwart.
ik wil dat het allemaal was gebleven, voor de rest van mijn leven. want stiekem mis ik je het allermeest. omdat je mijn beste vriend bent geweest. voor jou was ik niet je beste, maar dat is niet het gene wat onze vriendschap verpestte. je vond het te veel in zon korte tijd. ik ben je nu gewoon kwijt. ik moet het accepteren. en ik moet van mijn fouten leren. maar weet wel dat het mij spijt. en als het aan mij lag ging ik terug in de tijd. om onze vriendschap nog verder op te bouwen, maar je kan me niet meer op me vertrouwen. ik wil alleen dat je weet, dat ik dit niet met opzet deed,