vorige gedicht
volgende gedicht
vorige gedicht
volgende gedicht
Verdrietig
Ik lig huilend op mijn bed,
omdat ik op school weer eens gepest werd.
Dikzak,brillenjood en nog voor veel meer.
Of voor dombo omdat ik niet zo goed leer.
Ik hou me sterk, ik ben geen mietje,
maar als ik thuiskom ril ik als een rietje.
Dit moet gestopt worden, ik hou dit niet langer vol.
Laat ieder in zijn eigen waarde en speel geen rol.
Op dit moment kan ik alleen nog maar huilen,
O kon ik maar met iemand anders ruilen.
Reacties op ‘Verdrietig’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
