Een knuistje duin

Spelend met het zand dat zacht
Uit het kleine knuistje valt
Onhoorbaar op de vacht
Van de aarde

Zachtjes aait de knul de aarde
Die zo mals gemaakt met zand
Speelt met een element van waarde
Geniet daar aan de waterkant

Het kleintje gevormd uit rode aarde
Speelt met dat gele zand
Iets van hemzelf dat hem baarde
Als moeder daar zittend op het strand

Het knuistje gaat onder in het zand
Het kind op in zijn spel
Hij zit er op de rand
Van moeders’ schoot, jawel

www.koertkostergedichtensite.nl