Mijn Innerlijk Kind

Ik droomde dat ik lang geleden, door het leven moe gestreden.
Een kind was zoals iedereen, voelde me heel alleen.
Waar was toch mijn kracht en wijsheid, alles verdween in een grijsheid.
Waar was toch mijn levenslust, tot ik wakker werd gekust.
En daar kwam ze weer tevoorschijn, en ze vroeg mag ik er bij zijn.
Stralend, dansend, boos en bang, ik liet je in de steek zo lang.
En samen zijn we nu weer één, en voel ik me op weg alleen.
Aards en sterk met opgeheven armen, dan kan jij je aan mij verwarmen.