Vier vreemde woorden

De zoete geur van een
onbekend parfum
hangt nog aan je trui. (ik
had het al geroken
toen je naar je ‘vrienden’ ging)
Het lag in een briefje op
tafel en ik wist direct dat
die laaste e eigenlijk een i
moest zijn.

Als je ‘s avonds langs
kwam, onder mijn hoge
slaapkamerraam
kon ik zien dat
haar rode lippenstift nog
niet helemaal van
je liegende
maar toch verleidende
lippen weg was.

Hij had het op elke
mogelijke manier
kunnen doen, maar
nooit had ik van
hem verwacht
dat hij zijn nieuwe
meisje met een
briefje in haar hand
ging sturen.

De zoete geur van haar
nu wel bekende parfum
was nog de enige kleur
in het troosteoze
papier. Met een slecht
potlood geschreven.
Vier vreemde woorden, nog
nooit gehoord op die manier

Ik hoef je niet.