Melding bij AMK

Dinsdag 16 november 2010,
Dat is de datum dat me wereld verging.

Wij krijgen een brief.
Iedereen die ik gesproken heb die weet over dit gerief.

Je bent schuldig tot het degendeel zich bewijst,
Nu vraag ik me af: heb jij nog geen spijt?

Spijt dat je leugens verspreid,
En dat over mij?

Ik heb zo veel vragen,
Maar antwoorden krijg ik niet

Dan maar weer schrijven,
Dat helpt bij mijn intens verdriet.

Wie zal het volgende slachtoffer zijn,
van deze leugenachtige harlekijn?

Me kwaadheid met moeite naar achtergeschoven,
Maar de vragen tja die blijven maar toestromen.

En daarnaast ik weet ook wel dat;

Dat ik niet een moeder ben.
Die perfect is en die merk kleding draagt,
En dat ik niet mooi of fantastisch ben

Dat ik ook niet een moeder ben
Die zo geweldig is bij iedereen,
of waarvan mensen zeggen dat ik normaal ben

Dat ik ook niet een moeder ben,
Waarvan altijd positief over wordt gepraat,
of waar je altijd van zal horen.

Ik ben die moeder;
Die niet bang is om hulp te vragen,
voor zichzelf
of voor problemen

Ik ben die moeder,
Die niet bang is,
Ik durf wel te praten

En omdat ik niet bang ben,
Kan ik ook alles van mezelf geven aan me kinderen.

En toch.
Toch oordeel jij over mij

Maar als jij zo graag over mij wil praten,
Waarom dan niet recht in me gezicht?

Maar eens komt je ware gelaat,
En staat je met al je leugens op straat.

Wees dan eens eerlijk in je leven,
Misschien kan ik het je wel vergeven,

Want dat; DAT IS DE MOEDER DIE IK BEN!

**25 Januarie 2011**