Niemand ziet het
Niemand ziet het.
Niemand merkt het.
Dat ik vol zit met verdriet.
En ik wou dat jij dat ziet.
Ik zit hier vol met pijn.
Terwijl ik eigenlijk bij jou wil zijn.
Jij hebt zeker geen spijt.
Maar nu kan ik aan niemand me verhaal kwijt.
De tijden waren zo mooi.
Maar nu is het 1 grote zooi.
Jij wou graag er graag vandoor gaan.
En ik blijk ineens niet meer voor je te bestaan.
Ik denk nog elke dag aan je.
Maar je bent niet meer samen met me.
Daar heb jij voor gezorgd.
Ik kan gewoon niet leven zonder jou.
Jij bent de enige die ik vertrouw.
Maar dat hoeft niet meer.
Want je doe mij vreselijke zeer.
Ik dacht dat we voor altijd bij elkaar bleven.
Maar jij hebt andere gedachtens gekregen.
Op sommige momenten heb ik je echt nodig.
Maar dat lijkt wel overbodig.
Nooit meer een zoen.
Nooit meer samen leuke dingen doen.
Ik kan gewoon niet zonder jou.
Ik hou echt nog steeds van jou.
Ik wil al mijn geluk graag met je delen.
Maar dat kan jou denk ik net meer schelen.
Je bent weg gegaan om een reden.
Maar ik kan het gewoon nog niet accepteren.
Het doet gewoon echt nog teveel pijn.
Niemand ziet het.
Niemand merkt het.
Dat ik vol zit met verdriet
Reacties op ‘Niemand ziet het’
Er zijn nog geen reacties geplaatst bij dit gedicht, een reactie plaatsen kan hieronder!
