Mijn enige Haat

die nachtmerrie waar ik in leefde,
waar ik dag en nacht voor beefde,
met de vraag: ga ik dit overleven?
daar heb ik mezelf uitgehaald.
ik wist dat het goed zou komen,
dus heb niet gefaald.
niemand wist hoe ik me in die tijd voelde,
de meeste snapte niet eens wat ik nou precies bedoelde,
dan mensen mij wel gaan snappen,
dat zal ook nooit gebeuren,
en dat hoeft ook niet.
ookal heb ik nog zo'n verdriet.
wat eerst mijn grootste en enige liefde was, waar ik me veilig bij voelde,
is nu met grootste en enigste haat,
en mijn grootste angst,
het heeft mij vaak genoeg en hart geraakt. maar dat alles heeft me sterk gemaakt.
ik weet nu, dat de keuzes die ik maanden geleden maakte,
de foute ware.
wat ik heb meegemaakt in die tijd,
is iets wat ik nooit vergeet, iets wat nooit slijt. maar die strijd, het was een wonder,
maar ik kwam er boven op!
mijn leven is net zoals een boek,
en ik heb het vorige hoofdstuk afgesloten.
ik weet van mezelf al dat ik ooit weer terug zal vallen,
dat is voorgeschreven,
maar ik ben iemand die die vallen wel zal overleven.
je was mn enige liefde,
nu mijn enige haat!