Vluchten in trance

Ik zit vaak in de bioscoop. Ik zie veel films, ik raak in trance.
Na de film ontdek je dat ik alleen op straat loop.
In de late avonduren loop ik door het park en hoor je mijn hakken tikken.
Je hoort zacht geknetter van het aansteken van een sigaret.
Door de rook gaan mijn longen stikken.
Ik hoest, en ik hoest, maar het kan me niet schelen.
Zolang ik ontspannen loop, val ik niet op van de velen.

Ik zit vaak in mijn kamer. Ik zie veel films, ik raak in trance.
Tijdens de film drink ik likeur, en mijn zintuigen worden langzamer.
Ik schenk nog een glas, vul dat met ijs en drink het op. Na de film kom ik niet uit trance.
Ik ben doodop.
Van mijn angst, van mijn demonen, van het bidden iedere nacht.
Ik verlies hoop.
De trance is mijn kracht.
Het houdt me gaande, het laat tijd voorbij gaan en het laat me vergeten.
Ik leef niet, ik sta op standbye.
Hopelijk hoort god mijn gehuil en mijn kreten.
Niets is er nog dat me kan helpen,
Iets of iemand moet mijn bloedende ziel stelpen.

Ik lig in bed.
Ik zie veel films, ik ben in trance en mijn lichaam probeert te ontspannen.
Tijdens mijn gebed tranen mijn ogen en vraag ik om bescherming, om hulp.
In de hoop dat iets mijn angst en demonen zal verbannen.
Ik weet geen oplossing en ik kan bij niemand terecht.
Ik voel me zo alleen, zo eenzaam.
Ik raak uitgeput van het gevecht.

Ik slaap in mijn bed.
Ik zie veel films, ik ben in trance.
Tijdens het slapen, wordt ik gekweld door mijn demonen, en willen altijd bij me wonen.
Ze randen me aan, ze verkrachten me en laten me dit vergeten.

De volgende dag word ik zwetend wakker in de koude slaapkamer.
Ik ontdek blauwe plekken op mijn lichaam, er zijn er veel tussen mijn benen.
Wie het heeft gedaan, is door het zonlicht verdwenen.
Mijn depressie, mijn angst en demonen gaan aan me vreten
Ik neem een sigaret, een likeur, ik pak een film,
en ik raak in trance om alles even te vergeten.