Stilte

Stilte

Geen geluid, geen gepraat.
Geen gezang, geen geblaat.
Alles om je heen, eindelijk zoals je het wil.
Alles om je heen, is eindelijk helemaal stil.

Je hoofd, overlopend van gedachten, raakt eindelijk leeg.
Al de drukte weg, die zo vreselijk naar je hoofd steeg.
Helemaal alleen, eindelijk rust.
Het zou de stilte moeten zijn, die je rustig aan sust.

Maar het sust je niet, je hoofd raakt weer vol.
Die stilte, speelt geen rustgevende rol.
Het laat je juist nadenken over alles wat je zou willen vergeten.
Alle dingen ga je nu met elkaar meten.

Juist je vrienden en dierbaren maken dat je afleiding krijgt.
Juist zij maken dat al dat gedoe niet naar je hoofd stijgt.
Je moet hen juist koesteren, diep in je hart.
Maar anders blijft het alleen de nare gedachte die je continu sart.