Een wereld zonder rem

Een wereld zonder rem
Eindeloze gedachtenstromen
Alle emoties zijn mij dagelijks bekend
Ze maken dat ik nooit tot rust kan komen

Ik ga veel te snel
In een achtbaan door het leven
Scherp door de bocht, veel te fel
Frustratie van ieders gezicht te lezen

Ik ben altijd actief, maar zeker bedreven
Soms tot ergernis van velen
Door de maatschappij op mijn slordigheid gewezen
Mensen die mijn kijk op het leven helaas niet kunnen delen

Steeds weer nieuwe ideeen
Maar nooit volledig uitgedacht
Ik probeer onder alle prikkels mijn aandacht te verdelen
Soms is het mijn zwakte, soms mijn kracht

Ik ben erg begaan met de wereld waarin ik leef
 Ik kan niet tegen onrechtvaardigheid
Wat ik hoor of zie voelt alsof ik het zelf beleef
Mijn vertrouwen in een betere toekomst ben ik allang kwijt

Andere mensen zie ik als mijn gelijke
Waarom denkt niet iedereen vooruit
Om iets groters te bereiken
Een wereld die het hart niet sluit

Feilloos voel ik aan
Wat iemand heeft geraakt
Wat hebben ze met je gedaan
Dat je nu met man en macht je hart bewaakt

Hoe is die oppervlakkigheid toch ontstaan
Er zijn niet voor niets zoveel prikkels om ons heen
Ik weet ook niet hoe ik er mee om moet gaan
Maar ik doe er tenminste iets mee