Dagelijks verdriet

Mag ik al gaan
Mag ik al weg
Of moet ik blijven staan
En verder blijven leven op pech

Ik zit te denken over dood
Ik heb een vreemd gevoel,
En draag zware leugens; zo zwaar als lood
Kan ik dus nog verder, of zakt het totaal in elkaar die boel

Elke avond huilen of Enkele dagen schuilen
Geen oplossing helpt, behalve mezelf beloven dat ik zal wachten
Tot de laatste poging voor een oplossing,
ookal kom ik nooit uit die nare gedachten

Soms heb ik een lach en dan denk ik hier doe ik het voor
En daarom ga ik door
Maar achteraf is die lach net genoeg voor het redden van een dag

Tevredenheid komt slechts en zorgen zijn er altijd
Leugen en beloftes die ik maak
Maar daarvan krijg ik later altijd spijt