Lopend langs de zee

hoor haar briesen als een leeuw
haar golven slaan stuk op het zand
veroveren een fort van zand
boven haar vliegt een meeuw

witte schuimkoppen komen aanrollen
lijken te spelen als in een spel
met de golven, komen o zo snel
de wind is met ze aan het dollen

het geheim van die zee
dat ze weliswaar niet prijsgeeft
maar wat ze zeker heeft
zij neemt al je gedachten mee

je gedachten worden weggeblazen door de wind
ze lijken even niet te bestaan
dan blijf je even in die waan
waarna je jezelf weer terug vind

een ondergaande zon
donkerrood kleurt de lucht
je haalt diep adem en zucht
je zou wel willen blijven, als dat kon..