Hou is op.

Ik loop altijd van alles weg,
ze zeggen ''het valt wel mee'' maar misschien heb ik wel pech.
want het lijkt allemaal zo zwaar te vallen,
elke keer zo hard leren, en dan alles weer verknallen.

Misschien heb ik het nu wel gehad,
ik wou gewoon voor even dat ik alle pijn vergat.
Ik snap niet waarom ik elke dag nog opsta,
en elke dag het vertrouwde pad weer bega.

Echt ik wordt zo boos op mezelf,
ken je dat gevoel? het kwellen van jezelf?
Ik word er helemaal gek van,
ik weet niet meer of ik alles nog wel kan.

Hou is op, ik word gek van jou,
hou is op met je domme gepraat, met je gesnauw
ik zie wel dat je kijkt met die blik,
maar het is nutteloos, want die jij ben ik..