Gedachten

ik moet nu gaan typen

wat het ook mag zijn

het is niet vrijblijvend

en het doet pijn



onaanvechtbaar zijn mijn gedachten

dwarrelend als vlokjes sneeuw

zonder verband, door elkaar heen

en toch is het een geheel



zo te zien los van elkaar

maar onzichtbare draden weven

en vormen samen een gedachte

die mij is bij gebleven



je kunt niet strijden

als je niet weet waar tegen

gevoelens en emoties

daar heb ik geen vat op gekregen



maar dat is niet wat ik bedoel

want dat is te verklare

vecht ik tegen mijn eigen ik

alsof ik een ander ware



of is het mijn gedrag en doen

wat mij zo doet gevoelen

die druk van binnen uit

nadat dit is gaan woelen



zelf weet ik niet goed

hoe ermee om te gaan

wat ik ermee moet

hoe ik hierin moet staan



vechten tegen je eigen ik

wie je ook ben dan

verloochenen van je zelf

ik geloof niet dat het kan



hoe het allemaal ook zij

mijn woorden raken op

mijn gedachten gaan nog verder

maar toch zeg ik stop



woorden kunnen niet uitdrukken

het gevoel wat ik krijg

bij, gedachten en gedrag

zodat ik nu maar liever zwijg