Ik wil even niks meer weten

Waarom moet dit allemaal zo,
Mijn gevoel, mijn hart schreeuwt NO !

Ik wil dit niet, dit gaat niet goed,
ik vraag me af waarom het zo moet.

Dit voelt gewoon allemaal zo fout,
Ookal vertel ik dit niet, voor geen goud.

Hierbinnen bruist het alle kanten op,
Dan zeg ik tegen mezelf stop!

Uit jezelf! En praat erover,
Het kan niet langer zijn, zand hierover.

Ik weet alleen dat het niet goed voelt,
Dat dit mij overvalt, mij overspoelt.

Ik wil dit lozen, wil dit kwijt,
Dat is voor mij een heel groot feit.

Hoe dit verder moet, dat weet ik niet,
Mijn hoofd; het lijkt wel een vergiet.

Mijn hart, het draagt zo’n verdriet,
De tranen die ik hierdoor liet!

Dat jullie dit niet zien,
Het doet pijn voor tien.

Het vreet van binnen,
Wat moet ik beginnen?

Ik voel me heel teer,
Het doet allemaal zo’n zeer.

Ik weet het allemaal niet meer,
Waarom neemt dit geen keer.

En dan nog dat gezeur om me heen,
Daar word ik gek van, voel me alleen.

Ik weet niet hoe ik kan verwoorden wat ik bedoel,
Ik schrijf dit gewoon maar op gevoel.

Het moet eruit, beter is dat,
Schrijf ik het maar op, voel me zo mat.

Zou niet weten aan wie ik het anders vertrouw,
dus doe ik het maar aan het papier nou
Ik wil slapen, ben erg moe en gaap
het is alleen geen oplossing want denk maar niet dat ik slaap!

Maar proberen wil ik het,
dus ik ga maar snel naar bed
Want slapen is vergeten..
En ik wil even niks meer weten!