Lichtpunt in de tijd

ik liep de eeuwen terug
zag wat jij me hebt gegeven
voelde steeds intenser leven
in wat echt belangrijk was

steeds is er brood
omdat de wilde granen groeien
jouw korenbloemen bloeien
als mijn lichtpunt in de tijd

maar nu de bladeren tapijten
en de wind zijn kleuren vaagt
voel ik het diep menselijke spijten
omdat de nacht het licht verjaagt

zo cirkelt dood om leven
dat seizoenen kent het brood
dat nu gebakken is blijft zon die
zomers ook het koren heeft verwend


wil melker
07/12/2011
www.wilmelkerrafels.deds.nl