Klein madeliefje

Ik was een madeliefje
Erg klein en verlegen
Jaloers op die mooie bloemen
Die alle aandacht kregen

Ik stond daar maar alleen
Er was niemand die mij zag
Dat ging maanden voort
Tot op die ene dag

Een roos riep naar me
en lachte me hard uit
ik kon maar beter weggaan
want ik was slechts onkruid

hij was veel beter
dat was wat hij dacht
maar daar kwam de winter
die hem zijn nederlaag bracht

zijn stengel was gebroken
en hij was niet mooi meer
ík stond nog rechtop
ondanks dat slechte weer

de roos was heel verbaasd
en zelfs jaloers op mij
ik had het overleefd
ik was een echte kei!

Hij lachte me niet meer uit
en vertelde aan zijn vrienden
dat die kleine madeliefjes
veel meer dan zij verdienden!