Denkend aan Holland

Zittend in de trein
zie ik kleine riviertjes
snijdend door `t mooie
landschap gaan,
rijen immens hoog
stalen gebouwen
als hoge pluimen
in de verte staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de stinkfabrieken
verspreid door het land,
enkele bomen,
cultureel verschil,
kerken en moskee ‘s
in een groots verband.
De lucht is er grauw
en de zon wordt er langzaam
in grijze smoezelige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van Geert Wilders
met zijn eeuwig gewauwel
gevreesd en gehoord.