Ik zal lief zijn

De koffers zijn ingepakt
ze staan al bij de deur
Langzaam verschijnen tranen
In de oogjes van het meisje

Ze pakt haar vaders hand
knijpt erin, houdt hem stevig vast
´blijf nou hier, ik zal lief zijn´
Maar hij draait zich om

Het meisje rent schreeuwend
en huilend achter haar vader aan
Maar hij loopt door en laat haar
alleen en eenzaam achter

Het meisje kruipt in een hoekje
Opgerold van pijn geeft ze
zichzelf de schuld van het verlaten
Zij was immers niet lief genoeg


´Pappa, ik doe alles, ik zal lief zijn
echt waar..´


-maar het meisje is niet de schuld
toch zal ze het zichzelf
altijd blijven verwijten