Geluk

Ze denken hij is blij, ze zeggen mooie lach.
Maar niemand ziet zijn pijn waarmee hij leeft van dag tot dag.
Niemand ziet zijn onzekerheid en niemand ziet zijn woede.
Hij heeft een hart van goud, maar dat hart dat blijft maar bloeden.
Die jongen oo zo sterk, niemand die iets merkt.
Hij is op zoek naar liefde maar hij weet niet hoe dat werkt.
Want liefde is raar en voor hem oneerlijk, voor hem is het zwaar, voor andere heerlijk.
Een hekel aan jaloezie daar kan hij echt niet tegen. Maar stiekem wilt hij ook wat van dat geluk dat anderen kregen.
Al kreeg hij maar een stukje, een stukje geluk zo klein.
Hij zou het zo waarderen, hij zou gelukkig zijn.
Gelukkig zijn, dat is wat hij wil, geen geld, geen macht, geen held, geen pracht.
Wie gunt hem dat, wie leert hem wat.
telkens weer opnieuw zal hij blijven hopen dat het meisje uit zijn dromen in zijn armen zal lopen.
Tot die tijd blijft hij strijden, strijden tegen verdriet, strijden tegen pijn, opgeven kent hij niet.
Ooit op een dag is hij niet meer alleen, dat houdt hij zich voor, zo blijft hij op de been.
Dan is hij blij, en zijn lach is gemeend. Hij is niet meer kil en niet meer van steen.
Hij voelt zich dan vrij, geen muur meer om hem heen.
Een vrouw aan zijn zij, zo knap en zo blij.
Ze zijn samen 1, en hij..is nooit meer alleen..