Zeehond

zeehond
Ik was afgelopen zomer in Pieterburen.
Toen ik door het raam stond te gluren.
Ik zag een andere zeehond die keek mij aan.
Ik heb toch niets misdaan?
Dat ik hier nu zit komt door een vissersnet.
Gelukkig ben ik toch gered!
Nu krijg ik hier misschien weer een beetje plezier.
En goed vertier.
Maar om hier nu te zijn.
Doet toch wel een beetje pijn.
Want ik wil liever bij al mijn lotgenoten zijn.
Maar goed het is nu even dromen.
Wanneer ik bij mijn lotgenoten weer mag komen.
Dat ligt aan de verzorgers van Pieterburen.
Die moeten over mij voortborduren.
En dan is straks alles weer oké.
Dan mag ik weer terug naar de zee.
En dat lijkt mij een heerlijk idee

De groeten van een zeehond.